Gisteren is het gebeurd, in Ter Smissen, Jenny heeft het me in geuren en kleuren verteld. Marianne en Tom wisten niet wat ze hoorden: Robin in Marokko, voorgoed!! Ze zijn met slaande deuren vertrokken: “Hier laten we het niet bij!”. Dat wordt dus opnieuw een procedureslag!!!

Daarna wachtte me een verrassing. Ik dacht dat Jenny, Leo, Rosa en Peggy de enigen waren die iets wisten van de vluchtplannen van Mo en Bianca. Maar er was nog iemand …

logo radio2

En positief nieuws van Paulien! Ze heeft zich verzoend met haar mama:

moeder en dochter verzoend

Intussen kijkt heel de buurt uit naar de trouw van Luc en Rosa overmorgen … en wij wachten in spanning op wat er gaat gebeuren. Gaat Freddy praten? Komt Rosa nog iets te weten? En wanneer? Wat er ook gebeurt: ik ga veel foto’s maken!

Kat wou weten hoelang de blog openblijft. Zeker nog een aantal dagen in juni, Kat.

Maar nu …

Lieve bloggers.

Ik had jullie beloofd om jullie meer te vertellen over wat er in mijn privéleven aan de gang is. Wil en Suzanne hadden het meteen aangevoeld: romantiek. Ja, ik ben tot over mijn oren verliefd.
Hij heet Rik, en het is de meest fantastische man ter wereld. Eigenlijk ken ik hem al meer dan een jaar – als collega-onderwijzer uit Oost-Vlaanderen. Een idealist.
Eind februari is de vonk overgesprongen, en sindsdien leef ik op wolkjes. Vergeef me dat ik julie niet meteen in vertrouwen heb genomen; het gevoel was nog te pril. En het was Rik die me vertelde over het project voor de kinderen uit de sloppenwijken in India. Samen zijn we in de Paasvakantie naar Mumbai getrokken.

En daar in die sloppenwijk van Dharavi is er iets met mij gebeurd. De ogen van die kinderen, én de ogen van Rik….terwijl we praatten met de vrijwilligers die daar aan het werk waren. Rik had  al langer via het internet contact met hen. Daar heeft hij mij in vertrouwen genomen over zijn levensdroom: ook vrijwilliger worden. Echt helpen, ter plaatse.

En toen we terugkwamen, heeft hij mij de vraag gesteld: “Wil jij dat leven met mij delen, en meegaan?” Om samen in Mumbai het verschil te maken. Hulp bieden aan kinderen die anders gedoemd zijn om hun leven in afval te slijten, net als hun ouders. Mijn hart stond stil.

Wat een dilemma …  ik heb bedenktijd genomen, gewikt en gewogen. Mijn hart zei ja, maar ook een beetje nee, want vertrekken…. dat betekent zowel jullie als mijn buren achterlaten!En: zomaar al mijn zekerheden opgeven, een man en een droom volgen, is dat verstandig?

Maar het is sterker dan mezelf.

Boven mijn bureautje hangt een citaat van de schrijfster Erica Jong: “Love is worth giving everything up for. Life doesn’t give that many chances”.

Ik heb voor de liefde gekozen. En ik hoop dat jullie me dat kunnen vergeven …